Egecan

ağa, egemen; bir deniz

1933’te önerilen yeni Türk adlarındandır. Dil Devrimi’nin ilk yıllarında Aka, Aga, Eke, Öge/Öğe, Öke biçimleriyle birlikte “egemen, sahip” anlamında kullanılırken, yakın dönemde “tatil beldeleriyle ünlü bir deniz” anlamı ağır basmıştır. İki anlam arasında etimolojik bağ bulunmaz.